Baba Pünhan
Şalvarımız evdə qalıb
Bizi çox dərinə çəkmə, arımız evdə qalıb,
Üzümüz sürtülüb, həm astarımız evdə qalıb.
Bizə tən eyləmə, neyçün belə çılpaq gəzirik,
Evimiz orda qalıb, paltarımız evdə qalıb.
Göbəyi oynadan hər cür havamız var küçədə,
Ürəyi oynadan amma tarımız evdə qalıb.
Necə on "Şirvan"a Məmməd kişi qız versin ərə,
Əriyib "qar qız"ımız qız qarımız evdə qalıb.
Kişiyik, amma ki, şortikdə gəzib fırlanırıq,
Soruşanda deyirik şalvarımız evdə qalıb.
Ən gözəl qızlarımız katibələrmizdi bizim,
Gəzirik katibələrnən yarımız evdə qalıb.
Biri mömin qız idi, o biri isə "mamlı-matan"
Matanı verdik ərə, dindarımız evdə qalıb.
O genəltdikcə yerin, yer bizə darlıq elədi,
Genimiz ermənilərdə, darımız evdə qalıb.
Bizə söz çatdıra bilməzsən, əzizim, bunu bil,
Hələ Pünhandakı söz ambarımız evdə qalıb.
