Din, məad və qiyamət gününə etiqad sayəsində insan həyatını ölümdən sonra da davamlı etmiş və ölümü əbədiyyətin darvazası bilmişdir. Bununla da insanın maddi həyatına təravət bağışlamış və həyatı qocaların, uşaqların və fəaliyyətin itirmişlərin gözündə şirinləşdirmişdir. Onlara digər aləmin varlığı ümidini verərərək, yoxluq, fanilik və qəm qübarını çöhrələrindən silmiş; nigarançılıq, sarsıntı yaradan üçüncü amili də ortadan götürmüşdür.